@article{ 
author = {Motafakkerazad, Maryam and Pashamilani, Shahrz},  
title = {The Influence of Iranian-Islamic Culture on the Symbology Analysis of the Motifs of the Tabriz  Safavid Paradise Gardenrug}, 
abstract ={The concept of the Garden of Paradise holds a significant place in Iranian-Islamic culture, serving as a manifestation of the universe and the divine throne.The earthly and visual manifestation of the concept of the eternal Garden of Paradise has been depicted by Iranian Muslim artists in different periods in the form of Islamic arts, especially rugs. In this research, the motifs and symbolic Islamic concepts of rug weaving art have been studied by identifying one of the most valuable examples of rugs from the Safavid era. In this context, the Safavid Garden of Paradise rug and the common concepts within its motifs, which are derived from cultural concepts and Islamic art, have been studied. Therefore, the concept of the Garden of Paradise in the Holy Quran and the narrations and its visual representation in the motifs of this rug has been studied. The purpose of studying this rug is to investigate the concept of the Gardens of Paradise in Iranian carpets and the impact that Islamic culture has had on the framework of the culture and art of carpet weaving during the Safavid era. This research addresses the fundamental question: what is the relationship between Iranian-Islamic concepts and the subjects of the Safavid Garden of Paradise rugs? It explores the relationship between Iranian-Islamic culture and art and the garden rugs of the Safavid period. Accordingly, the motifs of the Safavid Garden of Paradise carpet of Tabriz have been studied using a symbological approach and with an applied purpose, “employing historical-analytical and library manner. The research findings indicate that the common motifs in the Safavid Garden of Paradise rug, like those in other similar examples of Safavid garden rugs, are inspired by the gardens and landscapes of the Islamic era. The elements used in this rug serve as an allegory of paradise and the gardens of paradise mentioned in the Holy Quran (as the main source of Islamic culture and art) as well as  Islamic narrations. The concept of the Garden of Eden in garden rugs “symbolizes an expression of the immortality and immortality of the eternal world, reminiscent of the everlasting memory of Eden.},  
Keywords = {Tabriz rug, Garden of paradise, Safavid, Islamic art},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {1-22}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {تأثیر فرهنگ ایرانی-اسلامی در تحلیل نمادشناسی نقش مایه‌های قالی باغ بهشت صفوی تبریز},
abstract_fa ={مفهوم باغ بهشت در فرهنگ ایرانی- اسلامی جایگاه والایی داشته که نمودی از تجلی عالم و عرش الهی بوده‌است. هنرمندان مسلمان ایرانی، نمود و بروز زمینی و بصری مفهوم باغ بهشت ازلی را در ادوار مختلف، در قالب هنرهای اسلامی، به‌ویژه قالی، نمایش دادند. در این پژوهش، به مطالعه و بررسی نقش­مایه‌ها و مفاهیم نمادین اسلامی هنر قالی‌بافی با شناخت یکی از ارزشمندترین نمونۀ قالی‌های عصر صفویه پرداخته شده‌است. در این راستا، قالی باغ بهشت صفوی و مفاهیم رایج در نقش­مایه‌های آن که برگرفته از مفاهیم فرهنگی و هنر اسلامی هستند، مورد مطالعه قرارگرفته است. بنابراین، مفهوم باغ بهشت در قرآن‌کریم و روایات و نمود بصری آن در نقش­مایه‌های این قالی مورد مطالعه قرار گرفته‌‌است. این پژوهش با هدف پرداختن به مفهوم باغ‌های بهشتی در قالی ایرانی و تأثیری که فرهنگ اسلامی بر چارچوب فرهنگ و هنر قالیبافی دورۀ صفویه گذاشته، انجام شده است. این پژوهش سعی بر آن دارد تا با پاسخ به پرسشِ اساسیِ مقاله؛ اینکه، ارتباط میان مفاهیم ایرانی-اسلامی با موضوعات قالی‌‌ باغ بهشت صفوی شامل کدام موارد است؟؛ رابطۀ بین فرهنگ و هنر ایرانی- اسلامی و قالی‌های باغی دورۀ صفوی را مورد مطالعه قرار دهد. بنابراین، نقش­مایه‌های قالی باغ بهشت صفوی تبریز با رویکردی نمادشناسانه و با هدف کاربردی، به روش تاریخی- تحلیلی و به شیوۀ کتابخانه‌ای مورد مطالعه قرارگرفته‌اند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که نقش­مایه‌های رایج در قالی باغ بهشت صفوی همانند سایر نمونه‌های مشابه قالی‌های باغی صفوی، ملهم از باغ‌ها و پردیس‌های دوران اسلامی می‌باشند. عناصر به کار رفته در این قالی، تمثیلی از بهشت و باغ­‌های بهشتی ذکر شده در قرآن‌کریم (به عنوان اصلی‌ترین منبع فرهنگ و هنراسلامی) و همچنین روایات اسلامی بوده‌اند. مفهوم باغ بهشت در قالی‌های باغی، جلوه‌ای از فناناپذیری و جاودانگی جهان ابدی را به تصویر می‌کشد که یادآور خاطره ازلی از بهشت هستند.},
keywords_fa = {قالی تبریز, باغ بهشت, قالی صفوی, هنر اسلامی},

doi = {10.61882/jic.8.2.356},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-356-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-356-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Shafiee, Atefeh and Marasy, Mohse},  
title = {A Comparative Study of the Illumination Art of the Safavid Period and the Ottoman Period (907 to 1148 Ah. 1501 to 1736 AD)}, 
abstract ={The art of illuminating the Holy Quran in historical periods and Islamic lands exhibits different visual characteristics that can be studied. The characteristics that are common in some cases due to relationships and influences, and in some cases due to localization, have adopted the special characteristics of that region. The illumination of the Safavid period has its characteristics despite the continuity of the traditions. Following the decline of court patronage, also due to the wars and conflicts between the Safavid and Ottoman governments, several artists were transferred to the Ottoman court, and the characteristics of various arts, including illumination by Iranian artists, entered Ottoman illumination. Given that no research has yet been conducted on the characteristics of Safavid and Ottoman period illumination and their mutual relations and there exists a significant gap in knowledge in this field, research on this matter seems necessary. The purpose of this research is to investigate the differences and similarities between Safavid and Ottoman period illumination art and also to elucidate the reasons for the differences and similarities between these two periods. The research questions include: 1- What are the similarities and differences between Ottoman illumination and Safavid illumination? 2- What are the reasons for similarities and differences in Ottoman and Safavid illumination? The comparative research method employed is a set of qualitative methods. The method of gathering information is library and image reading. The findings of the research indicate that as long as Iranian artists were active in the Ottoman court, many features of Safavid and Timurid illumination were introduced to Ottoman illumination and were replicated faithfully. However, after the popularization of nationalism in the Ottoman government, the presence of Iranian artists in the workshops diminished and the influence of Safavid illumination was weak. Abstracts and structures become simple, quiet, and with minimal details.},  
Keywords = {Safavid Illumination, Ottoman Illumination, inlay, Hal-kari, Hilya, Tughra},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {23-44}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ تطبیقی هنر تذهیب دورۀ صفوی و دورۀ عثمانی ( ۹۰۷ تا ۱۱۴۸ قمری، ۱۵۰۱ تا ۱۷۳۶ میلادی)},
abstract_fa ={هنر تذهیب قرآن مجید در دوره های تاریخی و در سرزمین های اسلامی دارای ویژگی های بصری مختلف و قابل مطالعه ای است. ویژگی هایی که به واسطۀ روابط و تأثیر و تأثرات در برخی موارد مشترک هستند و در مواردی به واسطۀ بومی سازی، ویژگی خاص آن منطقه را پذیرفته اند. تذهیب دورۀ صفوی با وجود تداوم سنت های گذشته، دارای ویژگی هایی خاص خود است. بعد از قطع حمایت دربار، همچنین به واسطۀ جنگ  و درگیری ها بین دو دولت ترک صفوی و عثمانی، تعدادی از هنرمندان به دربار عثمانی منتقل شدند و ویژگی های هنرهای مختلف، از جمله تذهیب، توسط هنرمندان صفوی به هنر عثمانی راه یافت. با توجه با اینکه تاکنون پژوهشی در زمینۀ ویژگی های تذهیب دورۀ صفوی و عثمانی و روابط متقابل آن ها انجام نشده است و خلأ اطلاعاتی در این زمینه وجود دارد، پژوهش در این مورد ضروری به نظر می رسد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تفاوت ها و شباهت های هنر تذهیب دورۀ صفوی و عثمانی و نیز بیان دلایل وجوه تفاوت و شباهت در این دو دوره است. پرسش های تحقیق عبارت هستند از: 1- وجوه تشابهات و تفاوت‌های تذهیب عثمانی در تطبیق با تذهیب صفوی کدام هستند؟ 2- دلایل وجود موارد تشابه و تفاوت در تذهیب عثمانی و صفوی چیست؟ این پژوهش از روش تطبیقی به عنوان یکی از روش‌های کیفی بهره برده است. روش گردآوردی اطلاعات کتابخانه ای و تصویر خوانی است. یافته‌های پژوهش نشان می دهد که تا زمانی که هنرمندان صفوی در دربار عثمانی مشغول به فعالیت بوده اند، بسیاری از ویژگی های تذهیب صفوی و تیموری به تذهیب عثمانی راه یافته و عیناً تکرار شده است. پس از رواج ملی  گرایی در دولت عثمانی، حضور هنرمندان صفوی در کارگاه ها کم و تأثیر از تذهیب صفوی کمرنگ  و به دلیل علاقه به گل‌ها و نقوش طبیعی، استفاده از نقوش طبیعی، به ویژه گل‌های گرد چندپر، رواج پیدا می کند و جایگزین بسیاری از نقوش انتزاعی و نیز ساختارها ساده، خلوت و با کمترین جزییات می شود. },
keywords_fa = {تذهیب صفوی, تذهیب عثمانی, ترصیع, حل کاری, حلیه, طغرا},

doi = {10.61882/jic.8.2.337},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-337-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-337-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mohammadzadeh, Mehdi and Pourzolfgar, Roya and Rafiei, Mil},  
title = {Study of the Halkari Technique in Book Decoration during the Safavid Period (Based on the 1558 Manuscript of the Chester Beatty Museum)}, 
abstract ={The Halkari technique is a refined art form used in the decoration of illuminated manuscripts and rare books. It flourished during various historical periods, particularly in the Safavid era. This study focuses on the 1558 Quran manuscript housed in the Chester Beatty Museum, analyzing its Halkari decorations to explore the evolution of this technique during the Safavid period. Using a library-based, descriptive-analytical approach, the research examines Halkari works from the Safavid Shiraz school, with the 1558 Quran selected as a case study due to its documented origins and the signature of a renowned Shirazi artist. This manuscript exemplifies the sophistication of Halkari, featuring harmonious designs applied to the text and margins with Eslimi and khatai motifs. The balanced use of gold, azure, white, black, and crimson colors, combined with precise symmetry, reflects the unique aesthetics of the Safavid period. The study reveals that Halkari played a prominent role in Safavid illumination art, creating visually stunning and symmetrical compositions. The 1558 Quran stands as a testament to the artistic innovation and enduring traditions of the Shiraz school, highlighting the transformative yet continuous nature of Safavid art.},  
Keywords = {Halkari technique, Safavid period, Safavid Halkari, Chester Beatty Quran},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {45-61}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ تکنیک حَل‌کاری در کتاب‌آرایی دورۀ صفوی ( بر اساس مصحف 1558 موزۀ چستربیتی)},
abstract_fa ={تکنیک حَل‌کاری یکی از هنرهای ظریف و پیچیده در تزیین کتاب‌های خطی و نسخ نفیس است که در دوره‌های مختلف تاریخی، به‌ویژه در دورۀ صفوی، به اوج شکوفایی رسید. پژوهش حاضر با هدف معرفی و تحلیل ویژگی‌های حَل‌کاری در دورۀ صفوی، به بررسی مصحف شمارۀ ۱۵۵۸ موزۀ چستربیتی می‌پردازد. این نسخۀ قرآنی، نمونه‌ای برجسته از این تکنیک در مکتب شیراز است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، ویژگی‌های هنری و فنی حل‌کاری در این دوره را مطالعه می‌کند. انتخاب مصحف ۱۵۵۸ به‌دلیل وجود شناسنامه و رقم هنرمند برجستۀ این دوره در شیراز، به‌صورت هدفمند صورت گرفته است. در این نسخه، حَل‌کاری به‌طور متعادل در متن و حاشیه با طرح‌های اسلیمی و ختایی و رنگ‌های طلایی، لاجوردی، سفید، مشکی و زرشکی به‌کار رفته است که نمایانگر زیبایی‌شناسی خاص آثار دورۀ صفوی است. پرسش اصلی پژوهش این است که آثار با تکنیک حَل‌کاری در دورۀ صفوی با تأکید بر مصحف شمارۀ ۱۵۵۸ موزۀ چستربیتی دارای چه ویژگی‌هایی هستند؟ نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که حَل‌کاری در دورۀ صفوی از جایگاه ویژه‌ای در هنر تذهیب برخوردار بوده و با ایجاد ترکیب‌های زیبا و متقارن، تحول و تداوم سنت‌های هنری این دوره را به نمایش می‌گذارد. به‌عنوان یک نتیجۀ چشمگیر، این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که حل‌کاری در مصحف ۱۵۵۸، نه‌تنها تداوم سنت‌های پیشین را حفظ کرده، بلکه با خلاقیت در ترکیب رنگ‌ها و طرح‌ها، آغازگر سبک جدیدی در مکتب شیراز بوده است. این تحول هنری به‌خوبی نمایانگر تأثیرات فرهنگی و مذهبی عصر صفوی بر هنر تذهیب و حَل‌کاری است.},
keywords_fa = {تکنیک حَل کاری, دوره صفوی, حَل کاری دورۀ صفوی, قرآن چستربیتی},

doi = {10.61882/jic.8.2.363},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-363-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-363-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mirzaee, Karim and FetratiBasmenj, Saj},  
title = {A study of fictional criticism in a selection of Sultan Mohammad Naqash\'s works based on the theory of Gaston Bachelard}, 
abstract ={Sultan Mohammad Naqqash, an outstanding artist of the Safavid period, has left a deep impact on Iranian art by creating beautiful and imaginative works. Gaston Bachelard, a French theorist, emphasizes the connection between artistic imagination and the fundamental elements of nature (water, fire, earth, and wind) and introduces imaginative criticism as a tool for analyzing the hidden layers of imagination in art. This research focuses on the study of four famous paintings of Sultan Mohammad Naqqash, including "The Ascension of the Prophet", "Court of Kiyomarth", "Death of Zahhak", and "Century Celebration" from the perspective of Gaston Bachelard's theory. Therefore, the study seeks to analyze the role of the four elements in selected works of Sultan Mohammad the Painter and identify the dominant element in these works.The emergence of material imagination in Sultan Mohammad's creativity can be attributed to his consideration of the subjects of his paintings, which often reference religious and mythological themes. He has strived to choose the dominant element in his artworks accordingly.These findings interaction between imagination and natural elements is not only a tool for creating art but also a driving force in shaping human and cultural experiences.The soil element is present as the most dominant element in the works of Sultan Mohammad Naqqash and reflects the inner world of the artist and his time.In this way, his works serve not only as visual representations but also as portals to a deeper understanding of life, the universe, and the intricate connections that bind humanity to the natural world.  },  
Keywords = {Sultan Mohammad Naqqash, Fictional Criticism, Gaston Bachelard, Tabriz Miniature School},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {63-78}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ نقد تخیل مادی در منتخبی از آثار سلطان محمد نقاش براساس نظریۀ گاستون باشلار},
abstract_fa ={سلطان محمد نقاش، هنرمند برجستۀ دوره صفوی، با خلق آثار زیبا و تخیلی، تأثیر عمیقی بر هنر ایرانی گذاشته است. گاستون باشلار، نظریۀ‌پرداز فرانسوی، بر ارتباط تخیل هنری با عناصر بنیادین طبیعت (آب، آتش، خاک و باد) تأکید می‌کند و نقد تخیلی را به‌عنوان ابزاری برای تحلیل لایه‌های پنهان تخیل در هنر معرفی می‌نماید. این پژوهش به مطالعۀ چهار نگارۀ مشهور سلطان محمد نقاش، شامل «معراج پیامبر»، «دربار کیومرث»، «مرگ ضحاک» و «جشن سده»، با تکیه بر نظریۀ گاستون باشلار می‌پردازد. در ابتدا، نظریۀ تخیل باشلار به تفصیل شرح داده می‌شود و سپس آثار یاد شده از سلطان محمد نقاش، از این منظر تحلیل می‌شوند. اهداف این پژوهش، تحلیل نقش عناصر اربعه در آثار منتخب سلطان محمد نقاش و شناسایی عنصر غالب در این آثار است. جستار حاضر در پی پاسخ به دو سئوال اصلی است: نخست، عناصر اربعه چه نقشی از بُعد بصری در آثار سلطان محمد نقاش دارند؟ دوم، کدام عنصر با غالب¬ترین حضور بصری در این آثار نمایان است؟ این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و شیوۀ جمع¬آوری اطلاعات با استفاده از اسناد کتابخانه‌ای بوده است. نتایج نشان می‌دهد که تعامل میان تخیل و عناصر طبیعی نه‌تنها ابزاری برای خلق هنر است، بلکه نیروی محرکه‌ای در شکل‌دهی به تجربیات انسانی و فرهنگی به شمار می‌آید. عنصر خاک به‌عنوان غالب‌ترین عنصر در آثار سلطان محمد نقاش حضور دارد و بازتاب‌دهندۀ دنیای درونی هنرمند و زمانه‌اش است. آثار این هنرمند چیره¬دست حس آرامش و شگفتی را به بیننده منتقل می‌کنند و فراتر از واقعیت‌های عینی قرار دارند.},
keywords_fa = {سلطان محمد نقاش, نقد تخیلی, گاستون باشلار, مکتب نگارگری تبریز},

doi = {10.61882/jic.8.2.370},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-370-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-370-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Toosi, Masoomeh and Moghadam, Banafsheh},  
title = {A Study of the Design and Technique of “Patterned Needlework” in  Different Applications and Emphasis on Applications in Women\'s Covering from the Safavid to the Qajar Period}, 
abstract ={The aim of this study is to examine the designs, techniques, and applications of “patterned needlework” in women’s trousers as depicted in the iconography of the Safavid, Zand, and Qajar periods. There are two research questions: How is the design and implementation of patterned needlework? What are the applications of patterned needlework in women’s overing comparing to the iconography? This study seeks to answer these questions through an analytical-descriptive method and a comparative approach. The results show that patterned needlework was conducted under two different designs. In the first variant which is known as “Naghshembroidery“, floral patterns are embroidered in a delicate geometrical way within oblique stripes, and by following the design of Mohrramat twill. Its main applications were in men’s vests, fabric wrappings, tablecloth, and women’s bags. Given the lower delicacy of needlework designs, another type of it emerged which was called “Mosayyaf”. The motifs include repeated sun and swastika as well as human and animal figures enclosed in geometric shapes. Based on the study of paintings, show that the applications of patterned needlework were in Safavid tight trousers as well as Mosayyaf needleworks on loose trousers in the Zand and early Qajar periods. The point in common between all iconographies is focus of important women and courtiers to embroidered trousers.},  
Keywords = {Patterned needlework, design and application, clothing, Safavid to the Qajar},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {79-101}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ طرح و تکنیک «نقش دوزی» در کاربردهای متفاوت و با توجه به پوشش زنان از دورۀ صفوی تا قاجار},
abstract_fa ={نقش‌دوزی، از شیوه‌های تزیین پارچه محسوب می شود که در پیکرنگاری زنانِ دوره زندیه، بر روی شلوار، به تصویر آمده است. مسئلۀ تحقیق حاضر، واکاوی در اساس طرح و نقش، تکنیک و کاربرد‌های سوزن‌دوزی، با توجه به شلوار زنان در نگارگری و پیکر‌نگاری‌ها از دورۀ صفوی، زند و قاجار است. پرسش‌های پژوهش عبارت هستند از: طرح و روش اجرا در «نقش‌دوزی» چگونه بوده است؟ کاربردهای متفاوت نقش‌دوزی، با توجه به پوشش زنان،‌ در پیکرنگاری ها از دورۀ صفوی تا قاجار،‌ چه بوده اند؟ این پژوهش، با روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد تطبیقی به پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که سوزن‌دوزی نقش با دو طرح اجرا می‌شده است. در طرحِ «نقش‌دوزی»، گل و گیاه به صورت هندسی در ردیف‌های اریب، سوزن‌دوزی شده و با الگو‌برداری از طرح پارچۀ محرمات کجراه،‌ در اصفهان رواج پیدا کرده و تا اوایل قاجار ادامه داشته و در جلیقۀ مردانه، ‌بقچه، رومیزی و کیف زنانه نیز کاربرد داشته است. گونۀ دیگر، با توجه به ظرافتِ کمترِ سوزن‌دوزی، «مُسَیّف» نام دارد. تکرار نقوشِ شمسه و سواستیکا، انسان و حیوان محصور شده در طرح هندسی، با الگو از 1- نقشه فرشینه‌ها و 2- پارچه‌های نقش انسانی و هندسیِ دورۀ صفوی، در اصفهان و آذربایجان سوزن‌دوزی شده است. مسیّف در پوششِ سطوح و سربند کاربرد داشته است. با توجه به بررسی (4 نگارگری و 4 پیکرنگاری) از دورۀ صفوی، زند و قاجار و تطبیق آن ها با شلوار زنان، ‌مشخص شد که «نقش‌دوزی» در شلوار با الگوی چسبان در دورۀ صفوی کاربرد داشته است و «نقش‌دوزی» و «مسیّف‌دوزی» در شلوار‌های گشاد در دورۀ زند و اوایل قاجار استفاده می‌شده است. وجه مشترک تصاویر،‌ توجه زنان مهم و درباری به شلوار سوزن‌دوزی است. در دو طرح سوزن‌دوزی، کوک-های کوچکِ ابریشمی و پشمی، اریب و فشرده با شمارش تار و پود، بدون اثر طرح اولیه برروی پارچه  اجرا شده اند. این نقوش با خوانش نقشه بر روی پارچۀ پنبه ای ساده بافت سوزن‌دوزی شده اند. },
keywords_fa = {نقش دوزی, طرح و کاربرد, پوشاک, پیکره نگاری صفوی, پیکره نگاری قاجار},

doi = {10.61882/jic.8.2.367},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-367-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-367-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {YazdaniKachuie, Maryam and Farrokhfar, Farzaneh},  
title = {A Comparative Study of the Technical and Visual Characteristics of Jewelry Making in the Jeqqes of the Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah Qajar periods, Available in the National Jewelry Treasury of Iran}, 
abstract ={Jewelry is one of the delicate crafts that received special attention from the kings during the Qajar era, and had various effects in different fields. Among these, we can mention royal Jeqqe, which were considered the most important court jewels and adorned the crowns of the kings. Due to the special status of Jeqqe and their variety during the reigns of Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah, it seems that the formal quality, execution techniques, and decorative methods used in these works display a dual identity of this art industry. Studying them can lead to a better understanding of the jewelry-making tradition of the Qajar era. The purpose of this research is to study the technical and visual characteristics of jewelry making in Jeqqe attributed to the reigns of Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah. The research questions are: 1- What technical and visual characteristics are evident in the court Jeqqe from the Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah Qajar periods? 2- What are the similarities and differences in these characteristics in the Jeqqe from the Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah periods? In terms of purpose, the research method is developmental and applied, and the research approach is descriptive-analytical with a comparative approach. The information is based on library-documentary sources, focusing on the collection of court jewels from the Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah periods, located in the National Treasury of Iran. The results indicate that the Jeqqe of the courts of Fath-Ali Shah and Naser al-Din Shah share common technical and visual features, such as the use of precious metals like gold and silver, adorned with decorative methods like setting and enameling. Additionally, the court Jeqqe in the era of these two rulers differs in the application of proportions and abstract and realistic patterns.},  
Keywords = {Qajar Era Art, Jewelry Making, Court Jeqqe, Fath-Ali Shah, Naser al-Din Shah},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {103-143}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعه تطبیقی ویژگی‌های فنی و بصری جواهرسازی در جیقه‌های دوره فتحعلی‌شاه و ناصرالدین‌شاه قاجار، موجود در خزانه جواهرات ملی ایران},
abstract_fa ={جواهرسازی از جمله صنایع ظریفه‌ای است که در عصر قاجار، مورد توجه ویژۀ پادشاهان بوده و در زمینه‌های مختلف، آثار متنوعی داشته است. از آن جمله می‌توان به جیقه‌های سلطنتی اشاره کرد که از مهم‌ترین جواهرات درباری و زینت‌بخش تاج‌ شاهان به شمار می‌رفته و به‌عنوان جواهری معنادار، بیانگر اقتدار، شکوه و قدرت سلطنت حاکمان بوده است. به‌دلیل جایگاه ویژۀ جیقه‌ها و تنوع آن‌ها در دوران فتحعلی‌شاه و ناصرالدین شاه، به نظر می‌رسد کیفیت فرمی و فنون اجرایی و شیوه‌های تزئینی مورد استفاده در این آثار، هویت دوگانه‌ای را از این هنر- صنعت به نمایش می‌گذارند که مطالعه آن‌ها می‌تواند به شناخت بیشتر سنت جواهرسازی عصر قاجار بیانجامد. هدف این پژوهش مطالعۀ ویژگی‌های فنی و بصری جواهرسازی در جیقه‌های منصوب به دوران فتحعلی‌شاه و ناصرالدین‌شاه است. پرسش‌های پژوهش این است: 1- چه ویژگی‌های فنی و بصری در جیقه‌های درباری دوران فتحعلی‌شاه و ناصرالدین‌شاه قاجار مشهود است؟ 2- وجوه تشابه و تفارق این ویژگی‌ها در جیقه‌های دوران فتحعلی‌شاه و ناصرالدین‌شاه چگونه بوده است؟ روش تحقیق از نظر هدف، توسعه‌ای و کاربردی و روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی با رویکرد تطبیقی است و اطلاعات آن بر اساس منابع کتابخانه‌‌ای-اسنادی با تمرکز بر گنجینۀ جواهرات درباری دوران فتحعلی‌شاه و ناصرالدین‌شاه موجود در خزانۀ جواهرات ملی کشور ایران گردآوری شده است. نتایج تحقیق بیانگر این هستند که جیقه‌های دربار فتحعلی‌شاه و ناصرالدین شاه، از خصوصیات فنی و بصری مشترکی برخوردار هستند از جمله استفاده از فلزات گران‌بهایی مانند طلا و نقره که با روش‌های تزیینی مرصع‌کاری و میناکاری آراسته شده¬اند. همچنین، جیقه‌های درباری در عصر این دو حاکم در کاربرد تناسبات و نقوش انتزاعی و واقع‌گرایانه با هم تفاوت دارند.},
keywords_fa = {هنر عصر قاجار, عصر فتحعلی‌شاه, عصر ناصرالدین‌شاه. جواهرسازی, جیقۀ‌ درباری},

doi = {10.61882/jic.8.2.351},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-351-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-351-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {MehdipourMoghaddam, Zahr},  
title = {Rereading the Components of Iranian-Islamic Culture In Contemporary Indian Jewelry Based On The Triple Pattern Approach Of  Bakhtin (Case Study: Jewelry from 2019-2020)}, 
abstract ={Art is a window to culture and history, and the jewelry as a form of art, from ancient to present, that as regardless of the beauty aspect, it has a symbolic value based on the beliefs and cultural relations of any society. Thus, contemporary Indian jewelry, with its components, has always expressed the tradition, historical identity and rich culture. Communities with the simultaneous presence of different cultures in India has not diminished, but rather have evolved alongside its historical and cultural developments. In such a way, the presence of multiculturalism can also be seen in its jewelry. Therefore, in this study we aim to explore the triple pattern of artist-text-audience, from the basic concepts of Bakhtin's dialogism, while examining the components of Jewelry making, and their cultural relations in formation. The study considers how amidst the continuation of European culture, industrialization and communication with the West, has manifested in the production of Indian jewelry. The goal is to understand the extent to which Islamic cultural elements, have influence the formation of Contemporary jewelry of India. The findings were derived from a descriptive-content analysis method, which indicate that what has guided the creation of jewelry based on this model is a kind of connection between the speech of the artist and the speech of the cultural components as "other" in the text. Artist in the creation of ornaments was primarily the primary influenced by these cultural components. Thus, he has never been entirely independent in his creations. However to objectify the appearance and enrich the content of the ornaments, he engages with the culture of "other", which, prominently, incorporates the components of Islamic culture. },  
Keywords = {Contemporaryjewelry, India, The Triple Pattern, other, Iranian-Islamic culture, Bakhtin},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {145-161}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {بازخوانی مؤلفه‌های فرهنگ ایرانی- اسلامی در زیورآلات معاصر شبه قاره هند بر مبنای الگوی سه‌گانۀ باختین (مطالعه موردی: زیورآلات سال 2019- 2020م)},
abstract_fa ={زیورآلات به مثابه یک متن هنری، از گذشته تاکنون، صرف‌نظر از جنبۀ زیبایی، دارای ارزش نمادینی بوده که ریشه در مناسبات فرهنگی هر اجتماعی داشته است. در این راستا، زیورآلات معاصر هندوستان به عنوان یک رسانه و با قدمتی کهن، توانسته بیانگر حضور و هم‌زیستی فرهنگ‌های مختلف در این سرزمین باشد. زیرا، در طول تاریخ هندوستان، فرهنگ‌های گذشته حذف نشده، بلکه نوعی امتداد در بطن تحولات تاریخی- فرهنگی‌ آن وجود داشته است. بنابراین، این پژوهش برآن است تا با استناد به الگوی سه‌گانۀ هنرمند- متن- مخاطب، از مفاهیم گفتگومندی باختینی، به مطالعۀ نقش فرهنگ‌های متفاوت در شکل‌گیری زیورآلات بپردازد. با توجه به تداوم تأثیرات فرهنگ استعمار از قرن نوزدهم و شکاف ایجاد شده میان هندوها و مسلمانان، پرسش اصلی این است که فرهنگ‌ ایرانی- اسلامیِ عصر گورکانان، چگونه در تولید زیورآلات معاصر هندوستان تجلی یافته است؟ هدف این پژوهش، درک روابط فرهنگی، به ویژه دستیابی به مهم‌ترین عناصر فرهنگی اثرگذار در شکل‌گیری زیورآلات معاصر هندوستان بوده است. یافته‌ها که به روش توصیفی-تحلیلی و از طریق تحلیل محتوا به‌دست آمده‌اند، نشان می‌دهند که آنچه بر اساس این الگو در شکل‌گیری زیورآلات معاصر نقش راهبردی داشته، نوعی ارتباط بین گفتارهای هنرمند و مؤلفه‌های فرهنگی به عنوان «دیگری» درون متن است. بر اساس نظریۀ گفتگومندی باختین، حضور دیگری در متن، فرهنگِ خودِ هنرمند در اثر را می‌سازد. بنابراین، گفتار هنرمند، تنها گفتار مطلق در شکل‌گیری زیورآلات محسوب نشده، بلکه خلاقیت او هم‌راستا با حضور دیگری و به ویژه، مؤلفه‌های فرهنگ ایرانی- اسلامی، در قالب گفتارهایی قابل مشاهده و از سوی مخاطبان نیز قابل دریافت بوده است. درواقع، برخلاف تغییر در سبک زندگی مردمان شبه قاره در نتیجۀ تأثیرات فرهنگ غربی، شواهد نشان می¬دهد که هنرمندان معاصر در سال‌های 2019- 2020م، عمدتاً از مؤلفه‌های فرهنگ ایرانی- اسلامی بهره برده‌اند. این عناصر که پیشینه‌ای آشنا برای مخاطبان داشته و سابقاً در زیورآلات عصر گورکانی نیز به کار می‌رفته‌اند، به عنوان بخشی اساسی در خلق آثار این دوره ظاهر شده‌اند. بنابراین، جایگاه برون مرزی فرهنگِ ایرانی- اسلامی در حکمِ «دیگری» و یک شرکت‌کنندۀ اول و نیز فرهنگی باورپذیر برای مخاطب، به هنرمند امکان داده است تا چندفرهنگی‌گرایی را در آثار خود متجلی سازد. در این زیورآلات، فرهنگ بومی هندوستان تنها فرهنگ اثرگذار نبوده و هنرمند به گفتگو با فرهنگی برخاسته از بافتار، به زیورآلات موجودیت بخشیده است. },
keywords_fa = {زیورآلات معاصر, هندوستان, الگوی سه‌گانه, دیگری, فرهنگ ایرانی-اسلامی, باختین},

doi = {10.61882/jic.8.2.355},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-355-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-355-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Sheikhi, Alireza and Ghazizadeh, Khashayar and AbbasiShokatAbad, Amir Hossei},  
title = {A Comparative Study of Sassanian and Early Islamic Iranian Textiles with Coptic Egypt (Akhmim region) with the Mythological Approach of Georges Dumzil}, 
abstract ={Iran's traditional textile art boasts a rich history; and reaching its zenith during the Sassanid era. The advent of the Islamic era facilitated the spread of this art to various parts of the world, particularly in the western Islamic regions. Motifs from the Sassanid period were not only preserved but also imitated in subsequent Islamic art and textiles, becoming integral decorative elements. The results indicate that motifs, colors, and backgrounds, types of fiber, textures, weaving methods, and decoration techniques from the Sassanid, early Islamic and Coptic periods can be categorized into four groups: animal and bird, plant, human, and abstract and geometric. These categories encompass variations in dull and bright colors, as well as different fibers such as linen, wool, and silk, and weaving styles like twill and tapestry. Common patterns include symmetrical medallions, squares, swirls, zigzags, and rhombuses. In Sassanid and early Islamic fabrics, motifs of animals, plants, and humans reflect themes of ruling (Shahriari), dominance (Shilshuri), and survival. Conversely, Coptic textiles primarily emphasize survival. The three motifs of domination, dominance, and survival in human representations illustrate the rulership discourses of the era, emphasizing the significance of a unifying ruler for societal prosperity.  },  
Keywords = {Textiles, Sassanid era, Islamic era, Coptic era, Akhmim, Georges Dumzil},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {163-181}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعه تطبیقی منسوجات ایرانی ساسانی و اوایل اسلامی با مصر قبطی (منطقه اخمیم) با رویکرد اسطوره‌شناسی ژرژ دومزیل},
abstract_fa ={نساجی سنتی ایران، هنری با قدمتی کهن است که ریشه در دوران ایلامیان دارد، در دوره ساسانی به اوج خود رسید و با آغاز دوره اسلامی، زمینۀ گسترش آن به دیگر نقاط جهان، به‌ویژه سرزمین‌های غربی اسلامی، فراهم شد. همچنین نقوشی که بن‌مایۀ آن ها به دورۀ ساسانی بر می‌گردد، در ادوار پس از این سلسله در هنر ایران دورۀ اسلامی و دیگر سرزمین‌ها مورد تقلید قرار گرفتند و به‌عنوان نقش‌مایه‌های تزیینی در منسوجات به کار گرفته شدند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تطبیقی آثار پارچه‌بافی در ایران دورۀ ساسانی و اوایل دورۀ اسلامی (سده چهارم تا هشتم میلادی) و قبطیان مصر (سده هفتم و هشتم میلادی) در منطقۀ اخمیم با اتکا بر رویکرد اسطوره‌شناسی ژرژ دومزیل است. پرسش های اصلی پژوهش عبارت هستند از: 1- نقش‌مایه، جنس و نوع بافت منسوجات ساسانی و اوایل اسلامی و قبطیان مصر چه ویژگی هایی دارند؟ 2- وجوه افتراق و اشتراک آنها چیست؟ این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی - تطبیقی انجام شده و داده ها با استفاده از منابع مکتوب و تصاویر موجود در موزه‌ها و به شیوۀ نمونه‌گیری از نوع موارد در دسترس انتخاب شده است. نتایج نشان می‌دهد، نقش‌مایه، رنگ و زمینه، جنس الیاف، نوع بافت، شیوۀ بافت و شیوۀ تزیین در دورۀ ساسانی - اوایل اسلامی و قبطی، به ترتیب در قالب چهار گروه حیوانی و پرندگان، گیاهی، انسانی، انتزاعی و هندسی، با رنگ های مات و تند و درخشان، از جنس کتان و پشم و ابریشم، با بافت جناغی و ملیله، با ساختار S و Z باف، متقارن در قالب مدالیون (هر دو دوره)، مربع، چرخشی، زیگزاگ و لوزی ظاهر شده اند. همچنین، در منسوجات ساسانی و اوایل اسلامی، نقوش حیوانی، گیاهی و انسانی به‌ترتیب کنش‌های فرمانروایی(شهریاری)، چیرگی(سلحشوری) و شاخص بقا (پیشه‌وری)، را بازتاب می‌دهند، درحالی‌که در منسوجات قبطی، نقوش حیوانی و گیاهی نشانگر شاخص بقا و نقوش انسانی شامل هر سه کنش فرمانروایی، چیرگی و شاخص بقا هستند. گفتمان‌های حاکم در این دوران‌ها، نقشی مهم در بازنمایی ساختار طبقاتی جامعه و برقراری نظم اجتماعی داشته‌اند؛ نظمی که پیوستگی آن در گرو حضور حاکمی است که اجزای جامعه را به‌صورت یک کل منسجم به هم پیوند دهد. },
keywords_fa = {منسوجات ساسانی, منسوجات دوران اسلامی, منسوجات قبطی, منطقه اخمیم, ژرژ دومزیل},

doi = {10.61882/jic.8.2.336},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-336-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-336-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Bahamighasr, Bita and Afrough, Mohamm},  
title = {Analysis of the Mediated Role of the Style: Exploration of the Buyid dynasty Style with Emphasis on Jakobson\'s Linguistic Communication Theory}, 
abstract ={Roman Jakobson, the prominent Russian linguist, believes that all linguistic structures have communicative purposes. He asserts that the orientation of a message toward any of the six communicative elements—sender, channel, receiver, contact, code, or message—reveals the message's function. According to this theory, it can be argued that the decorative Kufic inscriptions and motifs used in the context of Buyid textiles also serve a communicative function. The textile artists of the Buyid era, with their unique ingenuity, crafted a dynamic media framework using symbolic language, signs, symbols, and inscriptions, thereby creating a vibrant textile narrative. This study is significant because it examines the functional role of the Buyid style as a medium, which has not been previously explored. It addresses the question of how the Buyid style functioned as a promotional medium in the emerging Iranian-Islamic society. This article focuses on the analysis of 26 pieces of textiles discovered in the tomb of Bibishehrbanu and the Nagarakhanah cemetery in Shahr-e Rey. Data for this research were collected from library documents and credible museum websites, with data analysis conducted both qualitatively and quantitatively. The findings indicate that the textiles of the Buyid era served as a local medium that prioritized the distribution and transmission of political, cultural, and religious messages. Based on Jakobson's theoretical framework, the textiles exhibit various communicative functions, including aesthetic, referential, metalinguistic, emotive, conative, and, at last, phatic functions, with the aesthetic function being of the highest priority. Furthermore, the most frequently represented symbol is the tree of life, signifying power, growth, transcendence, and eternity, while the elephant symbol, which represents power, is the least frequently depicted. Additionally, the promotional-media function of this style corresponds to the fifth priority among the medium's functions, with the foremost function being aesthetic to attract and engage the audience toward the message.},  
Keywords = {Media, Message, Buyid, Style, Jakobson, Function},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {183-207}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {واکاوی نقش رسانه‌ای طراز کاوش در طراز عصر آل بویه با تاکید بر نظریه ارتباط زبانی یاکوبسن},
abstract_fa ={رومن یاکوبسن زبان‌شناس برجستۀ روس، بر این باور است که تمامی ساخت‌های زبانی دارای اهداف ارتباطی هستند. او معتقد است جهت‌گیری پیام به سمت هر یک از عناصر شش­گانۀ ارتباطی فرستنده، مجرای ارتباطی، گیرنده، تماس، رمز یا موضوع کارکرد پیام را آشکار می‌سازد. طبق این نظریه می‌توان گفت که کتیبه‌های خط کوفی تزیینی و نقش و نگارین به کار رفته در بستر طراز آل­بویه نیز دارای کارکرد ارتباطی هستند. هنرمند پارچه­باف عصر آل­بویه با نبوغ خاص خود، با استفاده از زبان نمادین رمزگان در کنار نمادها، نشانه‌ها و کتیبه‌­نویسی‌ها از بستر پارچۀ طراز، رسانه‌ای پویا ساخته است. اهمیت پژوهش حاضر، مطالعۀ کارکرد طراز عصر آل­بویه از منظر یک رسانه است که تاکنون مورد واکاویی قرار نگرفته است و به این پرسش پاسخ داده می­شود که؛ طراز عصر آل‌بویه به مثابه رسانه‌ای-‌تبلیغاتی در جامعۀ نوظهور ایرانی- اسلامی چگونه عمل کرده است؟ محوریت پژوهش حاضر بر مبنای خوانش 26 قطعه پارچه طراز مکشوفه از آرامگاه بی‌بی شهر‌بانو و گورستان نقاره­خانه شهر ری است. داده‌ها در این پژوهش با جمع‌آوری مدارک از منابع کتابخانه‌ای و وب‌سایت‌ موزه‌های معتبر جهانی انجام شده و تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت کیفی وکمّی صورت گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که طراز عصر آل‌بویه یک رسانۀ محلی است که به لحاظ محتوای پیام و ترتیب اولویت فراوانی به توزیع و انتقال پیام سیاسی، فرهنگی و دینی ‌پرداخته است. این رسانه بر اساس مطالعۀ نظریۀ یاکوبسن به ترتیب الویت فراوانی نمونه‌ها دارای کارکرد ارتباطی زیبایی‌شناسی، ارجاعی، فرازبانی، عاطفی، ترغیبی و در نهایت، همدلی است. بیشترین فراوانی پیام نماد درخت زندگی به‌معنای قدرت، رشد، تعالی، جاودانگی و کمترین فراوانی نماد فیل با مفهوم قدرت است. به‌علاوه، کارکرد تبلیغاتی- رسانه‌ای طراز ذیل کارکرد ترغیبی، الویت پنجم این رسانه محسوب می­شود و اولویت اول، کارکرد زیبایی‌شناسی به‌منظور جلب توجه و ترغیب مخاطب به سمت پیام است.},
keywords_fa = {رسانه, پیام, آل بویه, طراز, یاکوبسن, کارکرد},

doi = {10.61882/jic.8.2.359},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-359-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-359-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {MousaviViaye, Encieh Sadat and Arab-Beigi‎, Abolfazl},  
title = {Examination of the Attribution of Time and Place of Production of the Table Tile Preserved in the National Museum of Kashan}, 
abstract ={The diversity of pottery and tile production occasionally includes new and unconventional applications. The use of large tile pieces as tabletop surfaces can be considered one such example. An octagonal tabletop tile preserved in the Kashan National Museum, attributed to the Qajar era, is the focus of this study. This research seeks to provide a more comprehensive understanding of this tile by examining its visual features, historical data on similar Qajar-era examples, and pottery production from the last century, supported by evidence and documentation. This study, conducted using a historical-analytical method, employed both library and field studies for data collection. The repeated inscription of the phrase “Sanāye Ghadimeh” (Ancient Crafts) in the corner medallions used in the decoration of this tile serves as the key to determining its period and place of production. By examining this inscription in other tile productions, we identified examples from the Pahlavi era, all of which were products of the Sanāye Ghadimeh Tile Workshop. Some tiles from this workshop were custom-made for the royal court and government offices. The results of the study indicate that this tabletop tile is among the ceramic productions of the Pahlavi era from the Sanāye Ghadimeh Tile Workshop, which has been misattributed to the Qajar era due to its visual similarity to some underglaze ceramic productions of that period. },  
Keywords = {Tile-Making, Tabletop Tile, Sanāye Ghadimeh, Pahlavi Pottery, National Museum of Kashan},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {209-224}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {بررسی انتساب زمان و مکان تولید کاشی رومیزی محفوظ در موزۀ ملی کاشان},
abstract_fa ={تنوع تولیدات سفال و کاشی در مواردی با کاربرد‌های جدید و غیرمعمول برای آن‌ها همراه می‌شود. استفاده از قطعات بزرگ کاشی به‌عنوان ‏صفحه میز را می‌توان یکی از این موارد برشمرد. ‏کاشی رومیزی هشت‌گوش محفوظ در موزۀ ملی کاشان که به دورۀ قاجار منسوب شده است، مورد توجه پژوهش حاضر قرار دارد. این تحقیق در تلاش است تا با توجه به ‏ویژگی‌های ظاهری این اثر و اطلاعات تاریخی موجود در خصوص نمونه‌های مشابه آن از دورۀ قاجار و ‏هم‌چنین بررسی تولیدات سفال در یک سدۀ اخیر، اطلاعات مرتبط با این کاشی را با ارائۀ شواهد و اسناد، کامل‌تر نماید. ‏پرسش اصلی پژوهش از این قرار است: این کاشی‌ رومیزی در چه زمانی و در کدام شهر تولید شده است؟ در این تحقیق ‏که به روش تاریخی ـ تحلیلی انجام پذیرفته، از مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی برای گردآوری داده‌ها استفاده شده است. ‏کاشی رومیزی موردمطالعه، از نظر فرم و مضمون شباهتی با نمونه‌های غالباً مدوّر دورۀ ‏قاجار ندارد. نمونه‌های مشابه دورنماسازی مرکزی این اثر در برخی از کاشی‌های دیواری دورۀ قاجار دیده می‌شوند، پالت رنگی و ‏کاربرد شیوۀ زیرلعابی در این کاشی نیز به آثار قاجاری شباهت دارد و احتمالاً به همین دلیل در دستۀ آثار این دوره جای گرفته ‏است. تکرار عبارت «صنایع قدیمه» در لچکی‌های به‌کار رفته در تزئین این کاشی، ‏کلید تشخیص دوره و مکان تولید آن است. با جست‌وجوی این رقم در سایر تولیدات کاشی، به نمونه‌هایی از دورۀ پهلوی دست یافتیم که ‏جملگی محصول کارگاه کاشی‌سازی مجموعۀ صنایع قدیمه بودند. بخشی از کاشی‌های این کارگاه، به طور سفارشی ‏برای دربار و ادارات دولتی تولید می‌شدند. ‏نتایج تحقیق نشان می‌دهد که این کاشی رومیزی ازجمله تولیدات سفال دورۀ پهلوی در کارگاه کاشی‌سازی صنایع قدیمه است که به دلیل شباهت ظاهری آن با برخی تولیدات زیرلعابی سفال قاجار، در گروه نادرستی جای گرفته است.},
keywords_fa = {کاشی‌سازی, کاشی رومیزی, صنایع قدیمه, سفال پهلوی, موزۀ ملی کاشان},

doi = {10.61882/jic.8.2.358},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-358-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-358-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {ZakariaeeKermani, Iman and Joyande, Saeide},  
title = {A Study of the Applied Pathology of Sistan\'s Khame-douzi Art in the Present era}, 
abstract ={As one of the traditional arts of Sistan, khamedouzi has had many applications from the past to the present. Considering the climatic changes in the Sistan region, the generational shifts and the changes in lifestyle remind us of the necessity of changing the applications of khamedouzi art. In this research, while introducing the art of khamedouzi of Sistan and identifying the damages, an attempt has been made to answer the question of what changes can be implemented in the practical cases of khamedouzi that will eliminate the damages that threaten this art? The methodology of this research, which is based on a pathology approach, is descriptive-analytical in terms of its applied purpose, qualitative in nature, and descriptive-analytical in terms of its method. The required data have been collected through documentary and field research. By examining the challenges identified in the practical cases of khamedouzi of Sistan, it becomes evident that changes should be made in the design of khamedouzi products and, while being innovative and creative in the practical cases, attention must also be paid to ensuring these products meet the needs of consumers. Attention should also be paid to expanding the variety of applications of khamedouzi products, beyond clothing, for women and men in other applications such as household appliances and smaller practical products. In addition to increasing the number of applications of khamedouzi, this will increase employment for the people of the region and increase economic prosperity, which will increase the ability of people to buy and use this valuable art and help it survive. Therefore, it can be concluded that by eliminating the existing damage in the applications of khamedouzi, it will also help the economy and preserve the culture of the Sistan region.},  
Keywords = {Traditional embroidery, Khamedouzi, Sistan,s Khamedouzi, Pathology},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {225-242}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعه آسیب شناسی کاربردی هنر خامه دوزی سیستان در عصر حاضر},
abstract_fa ={خامه‌دوزی به عنوان یکی از هنرهای سنتی سیستان، از گذشته تا به امروز، دارای کاربردهای بسیاری بوده است. با توجه به تغییرات اقلیمی منطقۀ سیستان، تغییر نسل و تغییر سبک زندگی ضرورت تغییر در کاربردهای هنر خامه‌دوزی را به ما یادآوری می‌کند. هدف از این پژوهش، معرفی هنر خامه‌دوزی سیستان، شناسایی آسیب‌های موجود در کاربردهای خامه‌دوزی سیستان و ارائۀ راهکارهایی برای حل این آسیب‌ها در عصر حاضر است. در این پژوهش، سعی شده است تا به این پرسش پاسخ داده شود که: چه تغییراتی در موارد کاربردی خامه‌دوزی می‌توان ایجاد کرد تا به وسیلۀ آن، آسیب‌هایی که این هنر را مورد تهدید قرار می‌دهند، از بین بروند؟ روش این پژوهش که با رویکرد آسیب‌شناسی انجام شده است، از نظر هدف، کاربردی، از نظر ماهیت، کیفی و از نظر روش، به صورت توصیفی- تحلیلی است. داده‌های مورد نیاز به صورت اسنادی و میدانی گردآوری شده اند و وضعیت موجود با روش مشاهده و مصاحبه انجام شده است. با بررسی آسیب‌های به دست آمده در کاربردهای هنر خامه‌دوزی سیستان در عصر حاضر، می‌توان نتیجه گرفت که تغییر در سبک زندگی، فرهنگ و شرایط اقلیمی منطقۀ سیستان موجب شده است تا هنر خامه دوزی سیستان به شیوۀ کاربردی گذشته مورد استقبال قرار نگیرد و لازم است تا نوآوری در کاربردهای آن صورت گیرد. با رفع آسیب‌های موجود می‌توان به اقتصاد منطقۀ سیستان و ماندگاری هنر خامه دوزی در آن ناحیه کمک کرد. از مهم ترین راهکارهای به دست آمده برای جلوگیری از آسیب‌های موجود در این هنر، این است که محصولات جدید علاوه بر مناسب بودن از نظر اقتصادی، باید متناسب با نیازهای بانوان و آقایان و متناسب با نیازهای همۀ گروه‌های سنی در عصر حاضر باشد. این محصولات علاوه بر حوزۀ پوشاک می‌توانند در زمینۀ لوازم خانه تولید شوند و با تولید محصولات کاربردی خامه‌دوزی در ابعاد کوچک، می‌توان به کاهش قیمت این محصولات و افزایش تقاضا کمک نمود. در تمامی تغییرات و نوآوری‌های صورت گرفته در تولید محصولات خامه‌دوزی، باید به حفظ اصالت هنر خامه‌دوزی سیستان نیز توجه داشت. },
keywords_fa = {رودوزی‌های سنتی, خامه‌دوزی, خامه‌دوزی سیستان, آسیب‌ شناسی},

doi = {10.61882/jic.8.2.348},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-348-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-348-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Razani, Mehdi and Danesh, Kazem},  
title = {Studying the Effects of European Painting on the Murals of the Historical Sokias House in Isfahan, Iran}, 
abstract ={During the reign of Shah Abbas, I and beyond, Isfahan emerged as a preeminent cultural and political center within Safavid Iran, shaped by the relocation of the capital, the resettlement of thousands of Armenians in the New Jolfa district, and increasing interactions with Europe. This period witnessed the rise of a vibrant capital adorned with architectural masterpieces, including mosques, palaces, bridges, and residences. The historic homes of New Jolfa, particularly the Sokias House, stand out for their intricate decorative schemes, which reflect a synthesis of Safavid architectural traditions and European artistic influences. This study examines the murals of the Sokias House, focusing on their stylistic connections to European painting, with particular emphasis on the engravings of the seventeenth-century French artist François Mazut. Through a combination of archival research, field observations, photography, and comparative analysis, this paper categorizes the house’s adornments and explores the broader impact of European art on Safavid mural painting. Limited access to primary sources necessitated reliance on secondary literature, travelogues, and firsthand documentation of the site. The findings underscore the profound influence of French gravure techniques on the Sokias murals, offering new insights into the cross-cultural exchanges of the Safavid era.  },  
Keywords = {New Jolfa, Sokias House, European mural painting, Armenian mural painting, Safavid architecture, Isfahan School, François Mazut},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {243-263}, 
publisher = {Tabriz Islamic Art University},
title_fa = {مطالعۀ تأثیرات نقاشی اروپایی بر دیوارنگاره های خانه تاریخی سوکیاس در اصفهان},
abstract_fa ={ اصفهان از دورۀ شاه‌عباس اول به بعد، به‌واسطۀ انتقال پایتخت، کوچ و اسکان هزاران ارمنی در منطقۀ غرب اصفهان و رفت‌وآمدهای روزافزون اروپائیان از مهم‌ترین شهرهای قلمرو ایران اسلامی به شمار می‌رفت. پایتختی پررونق که ساخت ابنیه‌های شکوهمند نظیر مساجد، قصرها، خانه ها و غیره در آن، اجتناب‌ناپذیر می‌نمود. ازاین‌رو خانه‌های تاریخی جلفای نو در اصفهان در دورۀ صفوی، به سبب تزئینات برجستۀ معماری خود که طی فرآیند گسترش تعاملات اروپایی و به‌تبع آن، حضور نقاشان خارجی قرارگرفته است، شایستۀ انجام مطالعات و بررسی‌های دقیق علمی- پژوهشی هستند. موضوع مهمی که در تزیینات نقاشی خانه‌ها شاهد آن هستیم، تأثیر موضوع نقاشی ها از نقاشی‌های فرنگی است که به‌وفور در بسیاری از خانه های تاریخی دیده می‌شود. خانۀ سوکیاس- از ابنیۀ مهم جلفای نو- به‌نوبۀ خود، دارای تزئیناتی به سبک فرنگی سازی است، به‌ویژه نقاشی‌های منحصربه‌فردی که خبر از حضور محتمل نخستین نقاشان فرنگی ساز در اصفهانِ عصر صفوی می‌دهد. این مقاله،‌ ضمن اشارۀ مفصل به تزئینات، با هدف شناخت نقاشی‌های دیواری فرنگی سازی خانۀ سوکیاس اصفهان و مقایسۀ تطبیقی آن‌ها با نقاشی‌های اروپایی، به خصوص گراورهای منسوب به فرانسوا مازو، به عنوان بخشی از منابع مورد تقلید نقاشی‌های فرنگی سازی در این خانۀ تاریخی، به نگارش درآمده است. سئوالات پژوهش پیش رو عبارت‌ هستند از: مهم‌ترین منابع اقتباس نقاشی‌های دیواری فرهنگی خانه سوکیاس کدام هستند؟ وجوه اشتراک این نقاشی‌ها با گراورها و نقاشی‌های وارداتی این دوره چیست؟ گردآوری اطلاعات، به‌صورت مطالعات کتابخانه‌ای و فیش‌برداری و نیز حضور میدانی در محل، مشاهدۀ دقیق و عکس‌برداری از خانۀ تاریخی سوکیاس بوده و روش تحقیق نیز ترکیبی از روش های تحلیلی، توصیفی و تطبیقی است. با توجه به یافته‌ها از مهم‌ترین منابع دیوارنگاره‌های کوشک سوکیاس می توان از گراورها و نقاشی های فرانسوا مازو فرانسوی که در این دوره به ایران وارد می‌شدند، نام برد. در مورد وجوه اشتراک موضوعی با نقاشی ها هم می توان به ترسیم تک پیکره هایی با لباس و زیور اروپایی و همچنین مجالس مهمانی، بزم و غیره به شیوۀ مهمانی های اروپای غربی اشاره کرد.  },
keywords_fa = {جلفای اصفهان, خانۀ سوکیاس, نقاشی اروپایی, نقاشی ارامنه, دیوارنگاری مکتب اصفهان, فرانسوا مازو},

doi = {‎10.61882/jic.8.2.314},
url = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-314-en.html},  
eprint = {http://jih-tabriziau.ir/article-1-314-en.pdf},  
journal = {Journal of Islamic Crafts},  
issn = {2588-316x}, 
eissn = {2588-3178}, 
year = {2024}  
}