fa صورت بندی تأثیرات نگارگری قدیم بر نقاشی و نگارگری معاصر ایران مبانی نظری هنر اسلامی 2 پژوهشي Original Research <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:IRANsanslight;"><span style="font-size:14px;">پس از پایان دوره قاجار، فضای هنری ایران بیش از پیش تحت تأثیر فرهنگ و هنر غرب قرار گرفت و از دل آن جریانات نوگرای بیشتری ظهور پیدا کرد. در حوزه نگارگری سنتی که پس از مکتب اصفهان برای مدت-های طولانی فضایی راکد و تکراری را تجربه می کرد، به همت تعدادی از هنرمندان مثل هادی تجویدی، مکتب نگارگری تهران تأسیس شد. مکتب نگارگری تهران تحت تأثیر فضای فرهنگی و هنری ترقی خواه دوره پهلوی، ضمن بهره مندی از تکنیک های هنری نگارگری قدیم، توجه به نوآوری، رفع نیازهای مخاطبان معاصر و نکاتی مثل ایرانی سازی چهره ها که پیش از این تحت تأثیر چهره &nbsp;سازی چینی و چهره های مردمان آسیای مرکزی بود را در دستور کار قرار داد. مکتب نگارگری تهران که در دوره پهلوی اول شکل گرفت، تأثیر چشمگیری بر نگارگری دوره پهلوی دوم و بعد از آن نگارگری پس از پیروزی جمهوری اسلامی باقی گذاشت. با حرکت رو به جلوی نگارگری معاصر، بعضی از آثار نگارگری در مرز میان نگارگری سنتی و نقاشی نوگرا قرار گرفت و بعضی آثار نقاشی نوگرا نیز تحت تأثیر فضای هویت خواه، مایه هایی نگارگری قدیم را اخذ کرد. مقاله حاضر با اتکا به این سؤالات که نگارگری و نقاشی معاصر ایران چگونه و از طریق چه نمونه آثاری تأثیرات نگارگری قدیم ایران را اخذ کرده اند، به نگارش درآمده و هدف اصلی آن صورت بندی و دسته بندی روش های ارجاع به نگارگری قدیم در نگارگری و نقاشی معاصر ایران بوده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی و تحلیلی و به شیوه کمّی و کیفی نگارش پیدا کرده و جامعه آماری آن شامل کلیه آثار نقاشی و نگارگری سده چهاردهم هجری خورشیدی بوده است؛ از این جامعه آماری گسترده، تعداد بیست و سه نگاره و نقاشی به شیوه انتخابی و براساس میزان کمک به کفایت مباحث، گزینش شده &nbsp;و مورد بحث قرار گرفته اند. از نتایج تحقیق حاضر، شناخت و طبقه بندی چهار جریان اصلی متأثر از نگارگری قدیم در نگارگری و نقاشی معاصر ایران است که سه دسته از آنها به دلیل شباهت غیر قابل انکار با نگارگری قدیم، در دسته نگارگری معاصر قرار می گیرند و دسته چهارم به دلیل نوگرایی های فراتر از چهارچوب نگارگری قدیم، امکان نام گذاری با اسامی نگارگری نوگرا و نقاشی نوگرا را دارد.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-size:12.0pt">After the end of the Qajar period, the Iranian art</span> <span style="font-size:12.0pt">was more influenced by Western culture and art. Due to the influence of Western culture and art, more modern trends entered Iranian art. The Persian painting, which had stagnated for a long time from the Isfahan school, was transformed by artists such as Hadi Tajveidi, and through that, the Tehran school of Persian Painting was established. The Tehran school of Persian painting under the influence of the cultural and artistic atmosphere of the Pahlavi period, while benefiting from the artistic techniques of old painting and paying attention to innovation while preserving the roots, meeting the needs of contemporary audiences and points such as Iranianizing the faces to do it Painting faces were influenced by Chinese and Central Asian faces before Tehran school of Persian Painting. The Tehran school of Persian Painting, which was formed during the first Pahlavi period, left a significant impact on the painting of the second Pahlavi period and then on the painting after the victory of the Islamic Republic.&nbsp; With the forward movement of contemporary painting, some works of painting were placed on the border between Persian painting and modern painting, and some works of modern painting also took many signs of old painting under the influence of the atmosphere that demanded Iranian identity. The present article has searched for the answer to the question that how and through which examples of contemporary Persian Painting and painting have received the effects of ancient Persian painting? The main purpose of this research was to formulate and categorize the methods of referring to ancient painting in contemporary painting and painting of Iran. The present research was written in a descriptive and analytical method and in a quantitative and qualitative way, and its statistical population included all paintings and drawings of the 14th century of the solar Hijra; From this large statistical population, twenty-three works have been selected and discussed. From the results of the present research, the recognition and classification of four main currents influenced by ancient painting in contemporary Persian painting and painting, three of which are placed in the category of contemporary painting due to their undeniable similarity with ancient painting, and the fourth category Due to the innovations that go beyond the framework of old painting, they have the possibility to be named with the names of modern Persian Painting, illustration and modern painting.</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></div> هنر ایران, هنر سنتی, نگارگری قدیم, نگارگری معاصر, نقاشی نوگرا Iranian Art, Traditional Art, Persian Painting, contemporary Persian Painting, Modern Painting. 111 128 http://jih-tabriziau.ir/browse.php?a_code=A-10-154-2&slc_lang=fa&sid=1 Hadi Babaei Fallah هادی بابائی فلاح hadi83babaei@yahoo.com 10031947532846003986 10031947532846003986 Yes گروه هنرهای سنتی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران