این پژوهش با هدف شناسایی موانع و ارائه راهکارهای اشتغال‌زایی در بخش فرهنگ و هنر با تأکید بر کارآفرینی هنری در استان سمنان انجام شد. با وجود ظرفیت‌های گسترده فرهنگی ایران، از جمله تنوع بالای صنایع دستی و قابلیت‌های فراوان صنایع فرهنگی در ایجاد اشتغال و ارزش افزوده، سهم این بخش از تولید ناخالص داخلی و اشتغال کشور همچنان محدود است که بیانگر وجود موانع ساختاری، مفهومی و مهارتی در مسیر توسعه اقتصاد فرهنگ و هنر است. ازاین‌رو، شناسایی این موانع و ارائه راهکارهای اجرایی برای رفع آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد. داده‌ها از طریق برگزاری پنج جلسه گروه کانونی با مشارکت ۳۸ نفر از هنرمندان، اعضای هیئت علمی دانشگاه، فعالان فرهنگی و مدیران دستگاه‌های مرتبط گردآوری و با استفاده از کدگذاری باز و محوری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که موانع اشتغال‌زایی در سه دسته مفهومی، ساختاری و مهارتی قابل طبقه‌بندی هستند. مهم‌ترین موانع مفهومی شامل نبود درک مشترک از اقتصاد هنر، تعارض میان اصالت هنری و درآمدزایی و ضعف شناخت ظرفیت‌های کارآفرینی فرهنگی بود. در بعد ساختاری، تصدی‌گری گسترده دولت، ضعف هماهنگی میان نهادهای متولی، ناکارآمدی قوانین حمایتی و نبود تشکل‌های صنفی مؤثر بیشترین نقش را داشتند و در بعد مهارتی، کمبود آموزش‌های کارآفرینی، بازاریابی، برندسازی و تجاری‌سازی آثار هنری مشاهده شد. بر اساس یافته‌ها، راهکارهایی همچون نهادینه‌سازی اقتصاد هنر، توسعه آموزش‌های کارآفرینی، تقویت ارتباط میان هنرمندان و بازار، حمایت از کسب‌وکارها و استارت‌آپ‌های فرهنگی، اصلاح ساختارهای قانونی، کاهش تصدی‌گری دولت و بهره‌گیری از ظرفیت رسانه‌ها پیشنهاد شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تحقق اشتغال پایدار در حوزه فرهنگ و هنر مستلزم اصلاحات نهادی، توسعه مهارت‌های کارآفرینانه و ایجاد تعامل مؤثر میان دولت، دانشگاه، بخش خصوصی و جامعه هنری است.