سال 4، شماره 2 - ( دوفصلنامه 1398 )                   جلد 4 شماره 2 صفحات 29-38 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hoseinpour Mizab M, Mohammadzadeh M, Asadollahi A S. An Investigation of the relevancy between Turco-Mongol Mythologies and the Motif of Tree in the Demotte Shahnameh and Jami al-Tavarikh from a Cultural Semiotic Point of View. JIC. 2020; 4 (2) :29-38
URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-114-fa.html
حسین پور میزاب منصور، محمدزاده مهدی، اسداللهی الله شکر. مطالعه‌ی ارتباط «اساطیر ترکی- مغولی» با نقشِ«کوهِ» نگاره های شاهنامه‌ی دموت و جامع‌التواریخ (با رویکرد نشانه‌شناسی فرهنگی). هنرهای صناعی اسلامی. 1398; 4 (2) :29-38

URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-114-fa.html


دانشگاه هنر اسلامی تبریز
چکیده:   (81 مشاهده)
در اکثر پژوهش­های صورت گرفته در ارتباط با نگارگری ایلخانی و به‌طور مشخص شاهنامه­ی بزرگ و جامع التواریخ، روایت­های وابسته به نگاره­ها، به‌عنوان محور اصلی تحلیل در نظر گرفته‌شده است. این موضوع، درک دقیقِ نشانه­های موجود در نگاره­ها را با مشکل روبرو ساخته است. چراکه شاهنامه­ی فردوسی به‌عنوان متن وابسته به گفتمان ایرانی و جامع التواریخ به‌عنوان متن مربوط به گفتمان ایلخانی با نسخه­های مصور شاهنامه(دموت) و جامع التواریخ، یکی نیستند. درواقع شاهنامه­ی مصور دموت و نسخه­ی مصور جامع التواریخ ، متون هنری با محوریتِ زبان تصویر و متعلق به گفتمان «نگارگری ایلخانی» هستند. تحلیلِ نگاره­های نسخ مصور، باید بر اساس سپهر نشانه‌ای «نگارگری ایلخانی» صورت بگیرد؛ آن سپهر نشانه­ای که روایت­های شاهنامه و جامع التواریخ به‌عنوان «نه­متن»را یا به‌صورت مستقیم و با سازوکار ترجمه­ی بینانشانه­ای و یا با عبور دادن از فیلتر فرهنگ ترکی- مغولی و از طریق ترجمه­ی  بینافرهنگی وارد «متنِ» تصویری خودکرده است. هدف از این پژوهش، مطالعه­ی آن دسته از نشانه­های مربوط به «کوه» در منتخبی از نگاره­های شاهنامه­ی دموت و جامع التواریخ است که با  سازوکار ترجمه­ی بینافرهنگی از سپهر نشانه­ای ترکی- مغولی  وارد سپهر نشانه­ای نگارگری ایلخانی شده­اند. این پژوهش با رویکرد نشانه­شناسی فرهنگی یوری لوتمان و به روش توصیفی تحلیلی انجام‌شده است. اصلی­ترین یافته­ی پژوهش حاضر این است که  «کوه» در نگاره­های مذکور تحت تأثیر تحت تأثیر اساطیر و اعتقادات ترکی- مغولی قرار داشته و به‌عنوان پناهگاه ِقهرمانان، دربردارنده‌ی روحِ آفرینش گری، محل دفنِ بزرگان سیاسی و دینی ، مکان دسترسی به تنگری و گفتگو با او، محور ارتباطی و گذرگاه ورود به عالم دیگر (بالا) نمایان می­گردد.
متن کامل [PDF 1511 kb]   (25 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/6/24 | پذیرش: 1399/8/1 | انتشار: 1399/11/20

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پایگاه عمومی نشریات یکتاوب می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | http://www.journalsystem.ir/demo5

Designed & Developed by : Yektaweb