دوره 6، شماره 2 - ( دوفصلنامه 1401 )
جلد 6 شماره 2 صفحات 140-131 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Motafakkerazad M, Namvarmotlagh B, Salimpour R. (2022). A study of The Concepts Applied in the Painting of Makhtabkhane Layla and Majnun by Adopting Gilbert Durand`s Mythology Approach. JIC. 6(2), 131-140. doi:10.52547/jic.6.2.131
URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-192-fa.html
URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-192-fa.html
متفکرازاد مریم، نامور مطلق بهمن، سلیمپور روحالله.(1401). بررسی مفاهیم بهکاررفته در نگارۀ مکتبخانۀ لیلی و مجنون با رویکرد اسطورهسنجی ژیلبر دوران هنرهای صناعی اسلامی 6 (2) :140-131 10.52547/jic.6.2.131
1- دانشکده هنرهای صناعی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2- دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ،_nmotlagh@sbu.ac.ir
2- دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ،
چکیده: (4232 مشاهده)
نگارگری ایرانی- اسلامی با زبان نمادین همواره با مفاهیم اسلامی، حکمی و ادبی نمود یافته است. از جمله نمودهای تصویری در هنرهای ایرانی و به ویژه نگارگری نقش مایه قندیل است. به تصویر کشیدن قندیل در نگارگری ایرانی بازتابی از تفکر دینی، ادبی و حکمی آنان در جهت رساندن مفهوم و باورهای عمیق فکری می باشد.
هدف از این پژوهش بررسی مفهوم نمادین نقش مایه قندیل در فرهنگ و هنر ایرانی- اسلامی است که با تامل در مفهوم نمادها در هنر ایرانی- اسلامی و با استفاده از رویکرد اسطوره سنجی ژیلبر دوران انجام یافته است. در این راستا نگاره ای از کتاب لیلی و مجنون مکتبی با رویکرد ژیلبر دوران در مورد اسطوره سنجی و مفاهیم مرتبط با نمادها مورد مطالعه قرار گرفته است. پاسخ به این سوالات ضروری می نماید که نماد قندیل در فرهنگ و هنر اسلامی- ایرانی چه مفهوم و کاربردی داشته ؟ نقش مایه قندیل در نگاره مکتب خانه چه مفهوم نمادین در ارتباط با سایر عناصر و مفاهیم نمادین نگاره دارد؟ این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی و به روش کتابخانه انجام یافته است. بررسی های انجام یافته حاکی از آن است که نقش مایه های نمادین برخاسته از کهن الگوها بیانگر مضامین حکمی و اسلامی بوده اند. در نگاره مکتب خانه لیلی و مجنون با استفاده از کاربرد نمادین نقوش تصویری و همچنین نحوه ترکیب آنها به کهن الگوی شکل دهنده این نقوش به مفهوم غایی دست می یابیم. نقش مایه قندیل در تناسب با سایر عناصر تصویری بیانگر پیوند بین تصویر و مفاهیم دینی، ادبی و حکمی آن است. براساس نظر ژیلبر دوران و توجه به کهن الگوها در شکل گیری نمادها و اسطوره ها، نقش مایه قندیل را می توان با مفهوم کهن الگوی نور در قرآن کریم و حکمت اشراقی پیوند داد. استفاده از تنوع عناصر نمادین چون(قندیل، محراب، گنبد و...) در ساختاری متوازن در جهت رسیدن به کهن الگوی "نور ازلی" که از جمله مضامین اصلی در حوزه اساطیر دینی ( ایرانی- اسلامی) بوده، بر اهمیت این نگاره افزوده است.
هدف از این پژوهش بررسی مفهوم نمادین نقش مایه قندیل در فرهنگ و هنر ایرانی- اسلامی است که با تامل در مفهوم نمادها در هنر ایرانی- اسلامی و با استفاده از رویکرد اسطوره سنجی ژیلبر دوران انجام یافته است. در این راستا نگاره ای از کتاب لیلی و مجنون مکتبی با رویکرد ژیلبر دوران در مورد اسطوره سنجی و مفاهیم مرتبط با نمادها مورد مطالعه قرار گرفته است. پاسخ به این سوالات ضروری می نماید که نماد قندیل در فرهنگ و هنر اسلامی- ایرانی چه مفهوم و کاربردی داشته ؟ نقش مایه قندیل در نگاره مکتب خانه چه مفهوم نمادین در ارتباط با سایر عناصر و مفاهیم نمادین نگاره دارد؟ این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی و به روش کتابخانه انجام یافته است. بررسی های انجام یافته حاکی از آن است که نقش مایه های نمادین برخاسته از کهن الگوها بیانگر مضامین حکمی و اسلامی بوده اند. در نگاره مکتب خانه لیلی و مجنون با استفاده از کاربرد نمادین نقوش تصویری و همچنین نحوه ترکیب آنها به کهن الگوی شکل دهنده این نقوش به مفهوم غایی دست می یابیم. نقش مایه قندیل در تناسب با سایر عناصر تصویری بیانگر پیوند بین تصویر و مفاهیم دینی، ادبی و حکمی آن است. براساس نظر ژیلبر دوران و توجه به کهن الگوها در شکل گیری نمادها و اسطوره ها، نقش مایه قندیل را می توان با مفهوم کهن الگوی نور در قرآن کریم و حکمت اشراقی پیوند داد. استفاده از تنوع عناصر نمادین چون(قندیل، محراب، گنبد و...) در ساختاری متوازن در جهت رسیدن به کهن الگوی "نور ازلی" که از جمله مضامین اصلی در حوزه اساطیر دینی ( ایرانی- اسلامی) بوده، بر اهمیت این نگاره افزوده است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مبانی نظری هنر اسلامی
دریافت: 1401/4/2 | پذیرش: 1401/11/17 | انتشار: 1401/12/24
دریافت: 1401/4/2 | پذیرش: 1401/11/17 | انتشار: 1401/12/24
فهرست منابع
1. Alipour, M. (2013). a study of the visual effects of Ayun al-Akhbar al-Reza in Tahamasbi's Falnameh, Farhang Razavi Quarterly, 2nd year, 7th issue.
2. Ayatollahi.H,Abeddoust.H .(2010). Examining the symbolic concepts of tree, sebu and candlestick in the golden altar of Astan Quds Razavi, the symbol of her candlestick with regard to the verses of the Holy Quran, Astan Quds Razavi's art book.
3. Bahmani.p. (2011). The course of transformation and development of roles and symbols in traditional arts of Iran, senior expert of the University of Science and Technology with the cooperation of Dr. Elias Safaran, director of the art department of Payam Noor University.
4. Bolkhari.H, (2016) Qadr (theory of art and beauty in Islamic civilization), Sore-ye-Mehr, Tehran.
5. Burckhardt.T. (1998), Fundamentals of Islamic art, translator and editor: Amir Nasri, Tehran, Haqirat.
6. Chitsaz,sh. Nedaeifar.a, Namvar motlagh.b, (2019) Study of Myth Critique of Gilbert Durand by Looking at "Persian Garden Jewelerys, Journal of Fine Arts, Visual Arts, Volume 24, Number 3, pp. 31-43.
7. Durand, G. (1996). Introduction a la mythodologie. Mythes et soietes. Paris: Albin Michel (La Pensee et le Sacre). [DOI:10.7202/057043ar]
8. Eskandarpour-khorrami, Parviz (2001), Khataei flowers, Tehran, Ministry of Culture and Islamic Guidance, Printing and publishing organization.
9. Gorgani, M. (1997). lighting tools in Islamic art and light in Iranian architecture, cultural heritage, number 17.
10. Hassanvand, M. Rahnavard, Z. Shiravi, E. (2006). study of visual and literary common symbols and signs in traditional Iranian painting (a case study of two romantic paintings) - Fine Art Journal, pp. 105-116.)
11. Hatami, F. (2006). Qandil symbol of divine light, Yavidan Heritage, No. 54, pp. 51-68.
12. Yung, C. (1378). Man and his Symbols, translated by: Mahmoud Soltanieh, Tehran.
13. Khazaei, M. (2018). Iranian-Islamic Design Art, Tehran, Samit Publications.
14. Moghadam Ashrafi, M. (1988). Synchronization of painting with literature in Iran, translated by: Rouyin Pakbaz, Tehran, Negah Publishing House.
15. Moin, M. (1983). under Qandil, Amir Kabir Publications, Tehran.
16. Nourbakhsh, S. (2007). Ayat Ashraq: (Commentary on the verses of the Holy Quran, in the works of Sohrvardi), Tehran, Mehr Nyusha.
17. Rahmani, N. Shabani Khatib, S. (2015). examining the place of fantasy and myth in coffee house painting (Gilber Duran method, Bagh Nazar, 13th year, number 42, pp. 19-32.
18. Sajjadi, S. J. (1983). Sheikh Shahabuddin Suhravardi and Siri in the Philosophy of Eshraq, Tehran.
19. Sattari, J. (1986). mysticism and holy art, Tos Publishing House, Tehran.
20. Shafiei, F. Fazeli, A. Azadi, M, J. (2013). investigation of the manifestation of the code of light in Islamic architecture (based on Sohrvardi's illuminative view of light and emphasis on the features of Islamic mosques), Islamic Art Design Quarterly, No. 3.
21. Shaistefar, M. Mohammadian, L. (2008). Symbolic values of Iranian Qandils, Art and Architecture Academy Quarterly, Khayal, No. 4, 96-107.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
