دوره 8، شماره 1 - ( دوفصلنامه 1403 )
جلد 8 شماره 1 صفحات 128-111 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Babaei Fallah H. (2024). Classification of the effects of Persian Painting on contemporary Iranian painting. JIC. 8(1), 111-128. doi:10.61186/jic.8.1.347
URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-347-fa.html
URL: http://jih-tabriziau.ir/article-1-347-fa.html
بابائی فلاح هادی.(1403). صورت بندی تأثیرات نگارگری قدیم بر نقاشی و نگارگری معاصر ایران هنرهای صناعی اسلامی 8 (1) :128-111 10.61186/jic.8.1.347
گروه هنرهای سنتی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران ، hadi83babaei@yahoo.com
چکیده: (2784 مشاهده)
پس از پایان دوره قاجار، فضای هنری ایران بیش از پیش تحت تأثیر فرهنگ و هنر غرب قرار گرفت و از دل آن جریانات نوگرای بیشتری ظهور پیدا کرد. در حوزه نگارگری سنتی که پس از مکتب اصفهان برای مدت-های طولانی فضایی راکد و تکراری را تجربه می کرد، به همت تعدادی از هنرمندان مثل هادی تجویدی، مکتب نگارگری تهران تأسیس شد. مکتب نگارگری تهران تحت تأثیر فضای فرهنگی و هنری ترقی خواه دوره پهلوی، ضمن بهره مندی از تکنیک های هنری نگارگری قدیم، توجه به نوآوری، رفع نیازهای مخاطبان معاصر و نکاتی مثل ایرانی سازی چهره ها که پیش از این تحت تأثیر چهره سازی چینی و چهره های مردمان آسیای مرکزی بود را در دستور کار قرار داد. مکتب نگارگری تهران که در دوره پهلوی اول شکل گرفت، تأثیر چشمگیری بر نگارگری دوره پهلوی دوم و بعد از آن نگارگری پس از پیروزی جمهوری اسلامی باقی گذاشت. با حرکت رو به جلوی نگارگری معاصر، بعضی از آثار نگارگری در مرز میان نگارگری سنتی و نقاشی نوگرا قرار گرفت و بعضی آثار نقاشی نوگرا نیز تحت تأثیر فضای هویت خواه، مایه هایی نگارگری قدیم را اخذ کرد. مقاله حاضر با اتکا به این سؤالات که نگارگری و نقاشی معاصر ایران چگونه و از طریق چه نمونه آثاری تأثیرات نگارگری قدیم ایران را اخذ کرده اند، به نگارش درآمده و هدف اصلی آن صورت بندی و دسته بندی روش های ارجاع به نگارگری قدیم در نگارگری و نقاشی معاصر ایران بوده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی و تحلیلی و به شیوه کمّی و کیفی نگارش پیدا کرده و جامعه آماری آن شامل کلیه آثار نقاشی و نگارگری سده چهاردهم هجری خورشیدی بوده است؛ از این جامعه آماری گسترده، تعداد بیست و سه نگاره و نقاشی به شیوه انتخابی و براساس میزان کمک به کفایت مباحث، گزینش شده و مورد بحث قرار گرفته اند. از نتایج تحقیق حاضر، شناخت و طبقه بندی چهار جریان اصلی متأثر از نگارگری قدیم در نگارگری و نقاشی معاصر ایران است که سه دسته از آنها به دلیل شباهت غیر قابل انکار با نگارگری قدیم، در دسته نگارگری معاصر قرار می گیرند و دسته چهارم به دلیل نوگرایی های فراتر از چهارچوب نگارگری قدیم، امکان نام گذاری با اسامی نگارگری نوگرا و نقاشی نوگرا را دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مبانی نظری هنر اسلامی
دریافت: 1403/3/21 | پذیرش: 1403/6/19 | انتشار: 1403/10/15
دریافت: 1403/3/21 | پذیرش: 1403/6/19 | انتشار: 1403/10/15
فهرست منابع
1. Aghdashloo, A. (2006). A conversation with Aydin Aghdashloo. Gozaresh. (174): 88-89. [in Persian]
2. Babaei Fallah. H. (2022). Aesthetics of ancient Iranian painting in the opinion of contemporary experts. Tehran: Soore Mehr. [in Persian]
3. Eftekhari, M. (2003). Persian miniature painting in the contemporary period (1921- 1971). Tehran: zarin va simin. [in Persian]
4. Eftekhari, M. (2001). A look at contemporary Iranian painting. Tehran: Naghshe Hasti. [in Persian]
5. Eghbal Ashtiani, A., Agheli, B., & Pirnia, H. (2001). History of Iran before and after Islam. Tehran: Namak. [in Persian]
6. Farshchian, M. (1992). Color memory and imperishable beauty. Donyaye Sokhan. (49): 35-43. [in Persian]
7. Goodarzi, M. (1998). An introduction to contemporary Iranian painting. Honarhaye Tajasomi. (1): 58-69. [in Persian]
8. Goodarzi (dibaj), M. (2009). Today's persian painting is deserted. Tandis. (146): 12. [in Persian]
9. Hoseini, M., & Mojarad Takestani, A. (2009). Today's Persian painting: the lost world, art if not. Tandis. (146): 13-17. [in Persian]
10. Kashefi, J. (1985). Iranian miniatures and abstract art. Honar. (10): 22-63. [in Persian]
11. Karimzadeh Tabrizi, M. (1984). The status and works of old Iranian painters and some famous Indian and Ottoman painters. London: Anonymous. [in Persian]
12. Karimi, A. (1992). Traditional painting and western aesthetics. Adabestan. (32): 84-87. [in Persian]
13. Loni, M., & Ghazizadeh, Kh. (2016). The effect of the visual characteristics of Mohammad Siah-Qalam's works on the paintings of Ardeshir Mejard Takestani. Mabani nazari honarhaye tajasomi. (1): 21-32. [in Persian]
14. Mehregan, M. (2003). Miniature, art of our time and future. Ketabe Mahe Honar. (63&64): 20-31. [in Persian]
15. Nasr, S. H. (1968). The world of fantasy and the concept of space in Iranian miniatures. Bastan shenasi va honare iran. (1): 63-72. [in Persian]
16. Pakbaz, R. (2001). Iranian painting from ancient times to today. Tehran: zarin va simin. [in Persian]
17. Pakbaz, R. (1999). Encyclopaedia of Art. Tehran: Farhange Moaser. [in Persian]
18. Pope, A. U., Arnold, T., & Others. (1998). Survey of Persian art. Translated by Yaghub Azhand. Tehran: Mola. [in Persian]
19. Rezaei Nabard, A. (2016). Comparative and analytical study of the subject in the works of Hossein Behzad and Mahmoud Farshchian. Journal of Islamic crafts. (1): 1-10. [in Persian]
20. Rezaei Nabard, A. (2015). The influence of the School of Ancient Crafts and the Museum of National Arts in contemporary Persian painting (case study of Mahmoud Farshchian). Negarineh Honare Eslami. (7&8): 108-127. [in Persian]
21. Shayegan, D. (1976). Mental idols and eternal memory. Tehran: Amirkabir. [in Persian]
22. Tajvidi, A. (1996). A look at Iranian painting (from the beginning to the 10th century AH). Tehran: vezarate farhang va ershade eslami. [in Persian]
23. URL 1: National Arts Museum of Iran (Tehran): itto.org
24. URL 2: Farshchian Museum: www.farshchianart.com
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
